 |
Odyssee reisverhalen |
|
|||||||||||
| Nieuwsbrief |
Over Odyssee | Recensies | Winkel | FAQ | Bestemmingen| PDF bestellen |
|
|||||||||||
|
Willem de Bruin en Leo Platvoet China bestaat niet Ervaringen van een individuele reiziger  Door China reizen in je eentje. Niet altijd even makkelijk, maar wel avontuurlijk. Dat was het in 1986, toen de schrijvers ieder voor zich door dit onmetelijke land reisden en dat is het nog steeds. Op persoonlijke wijze verhalen zij over de problemen die je ontmoet bij het zoeken naar een hotelkamer of het kopen van een treinkaartje. Over bezoeken aan het geboortedorp van Mao Zedong en een Tibetaans klooster. Over de fantastische treinreizen die je er kunt maken en de grote variatie van de Chinese keuken. In 1986 was het privé-bezit van een auto nog verboden. In 2011 rijden er ruim 100 miljoen personenauto’s rond. In 1986 kon je alleen met een autobus van Golmud naar Lhasa (Tibet), een rit van zo’n 22 uur. Nu zoeft er een trein naar het dak van de wereld. Er is veel veranderd in China sinds 1986. Maar veel ook niet. De Communistische Partij heeft het heft nog stevig in handen. De geboorteplaats van Mao Zedong (Shaoshan) is nog steeds een toeristische attractie en de spanningen rond Tibet duren voort. Om de huidige bezoeker een beeld te geven van hoe China in 1987 door de individuele reiziger werd ervaren, leek het ons een goed idee om ‘China bestaat niet’ opnieuw te publiceren.
|
