Home | Odyssee | Contact | Bestel direct
Andalusië | Cordoba | Granada | Huelva | Sevilla

Uit de pers
Trekkende door La Mancha en Andalusië lagen er vorige maand vier toeristische boeken in het dashbordkastje. Drie daarvan verdwenen al snel in de koffer - die van Odyssee (Andalusië) bleek verreweg de beste en bleef liggen om constant geraadpleegd te worden. (Haarlems Dagblad)

Links
Gemeente Granada
VVV Granada
Turismo Granada
Alhambra
Erfgoed Andalusië
Museum Frederico García Lorca
La Alhambra y el Generife

Moorse erfenis in Granada

Tekst: Jaap Scholten

De Moorse geschiedenis, het Alhambra, de wijk Albaicín en de unieke ligging van Granada aan de voet van de besneeuwde bergtoppen van de Sierra Nevada zijn eeuwenlang door talloze dichters, schrijvers en reizigers beschreven en bezongen. En al die woorden kunnen misschien worden samengevat in die beroemde uitspraak van de Mexicaanse dichter Francisco Asís de Icaza (1863-1925): ‘Geef hem een aalmoes, vrouw, want er bestaat in de wereld geen grotere smart dan blind te zijn in Granada.’

Gisteren las ik op Volkskrantreizen.nl dat Granada na Barcelona de meest bezochte stad van Spanje is. En het Alhambra is ‘s lands meest bezochte monument, drie miljoen bezoekers per jaar en dat aantal zou nog hoger zijn als er geen maximum aan verbonden zou zijn. Op zich is dit niet nieuw. Al in de 19de eeuw werd Granada bezocht door de Europese en Amerikaanse reiselite, op zoek naar de romantische sfeer van het Alhambra en de Moorse erfenis in het algemeen, zoals de Amerikaanse auteur Washington Irving die in zijn boek Tales of the Alhambra (1832) had opgeroepen. Wie het boek leest zal tot de conclusie komen dat het een wonder is dat het Alhambra er überhaupt nog staat. Het leger van Napoleon gebruikte het als munitiebunker en in de in de eerste helft van de 19de eeuw was het letterlijk en figuurlijk een zwijnenstal.

Drie miljoen bezoekers
Ik was twintig jaar geleden voor het eerst in het Alhambra. Je ging naar binnen zoals men al eeuwen naar binnen was gegaan: door de Puerta de la Justicia, zondermeer de mooiste poort in Spanje uit de islamitische tijd: hoefijzervormige bogen, een strategische zigzagconstructie en boven de ingang een hand met vijf vingers, duidend op de vijf islamitische geboden: gebed, vasten, aalmoes, pelgrimstocht naar Mekka en geloof in één god. De Moorse erfenis van Spanje pur sang. Je kocht een kaartje en kon de hele dag ongestoord door een labyrint van patio’s, vertrekken, torens en tuinen dwalen, met namen de één nog poëtischer dan de ander: Patio de los Mirtos, Torre de Comares, Sala de los Abencerrajes, Patio de los Leones en Jardines de Generalife. Het Alhambra twintig jaar later is nog steeds oogverblindend, maar het dwalen is een beetje voorbij. Drie miljoen bezoekers vraagt om structuur en dat betekent voorverkoop, éénrichtingsverkeer, om twee uur hier en om drie uur daar, etcetera. En na zeshonderd jaar is de Puerta de la Justicia niet meer de hoofdingang.

Moorse erfenis
Meer steden in Spanje hebben een Moorse erfenis, maar in Granada is deze het sterkst aanwezig. Dat komt waarschijnlijk doordat het het (op één na) laatste islamitische bolwerk was dat, in het voor Spanje magische jaar 1492, in handen viel van het koningspaar Ferdinand en Isabel. Het laatste bolwerk, de Alpujarras, de zuidkant van de Sierra Nevada, werd een eeuw later ontruimd en ook die plek heeft op de een of andere manier een magische aantrekkingskracht op toeristen.
Wat ik ook altijd bijzonder vind is het eigen karakter en de eigen sfeer van Granada in Andalusië. Sevilla en Córdoba zijn veel, zeg maar klassieker. Aangeveegde lanen met sinaasappelbomen, koetsen, veel meer witte en roomgele kleuren, keurig gekapte dames en keurig geklede heren. Die heb je in Granada ook wel, maar wat je in Sevilla niet ziet zijn jonge backpackers met hond en blokfluit; die neigen toch eerder naar Granada om maar een voorbeeld te geven. Ook een aaneenschakeling van Marokkaanse theehuizen en snuisterijenwinkels, zoals de Cuesta Marañas, zul je de rest van Andalusië niet zo snel tegenkomen. Granada is wat kosmopolitischer in die zin.
Wie Granada bezoekt moet ook beseffen dat de stad niet alleen bestaat uit het Alhambra, de Capilla Real en de ‘Moorse’ wijk Albaicín. Tussen aanhalingstekens want behalve de naam, een badhuis, een minaret en een stuk stadsmuur is er in deze wijk weinig meer dat Moors is of aan de Moren herinnert. Albaicín is de wijk van Granada’s oude chique, nieuwe rijken, studenten, vagebonden en toeristen natuurlijk. Maar dat terzijde. Buiten het centrum liggen verschillende interessante bezienswaardigheden en in de directe omgeving kun je in de natuur even lekker aan de stad ontsnappen.
Veel reisplezier
 

VOORBEELD
Bekijk enkele voorbeeldpagina's uit Odyssee: kies & reis Lofoten (PDF)

-