Nieuwsbrief

Kreta | Home | Andere gidsen | Contact | Winkel

Hotel op Kreta
Vliegen naar Chíos
SNP Reizen in Griekenland


 

Vier grote bergketens bepalen voor een groot deel het landschappelijke karakter van het eiland. In het westen liggen de Lefká Óri (Lefkágebergte of 'witte bergen'), met veel toppen boven de 2000 m en als hoogste punt de Páchnes (2453 m).
Langs de zuidkust wordt het woeste gebergte doorsneden door diepe kloven, waarvan de Samariákloof de bekendste is. In het midden ligt de woeste bergketen Ídi Óros (Ídigebergte), met de Psilorítis als hoogste top. Ten oosten van dit gebergte ligt de Díkti Óri (Díktigebergte) met als hoogste top de Díkti(2148 m). De Lasíthihoogvlakte (900 m) wordt door dit woeste gebergte omsloten. Nog verder naar het oosten verheffen zich de Óri Sitías(Sitíagebergte) met de Aféndis (1478 m) als hoogste top. Minder groot in omvang is het Kófinasgebergte dat de Messarávlakte scheidt van de zuidkust.
De Messarávlakte is de grootste laagvlakte op het eiland, zo'n 60 km lang en met een gemiddelde breedte van 5 km. De vlakte heeft een rijke geschiedenis en is nu een van de belangrijkste landbouwgebieden van het eiland. Behalve de al eerder genoemde Lasíthivlakte zijn er nog andere hoogvlaktes: de Omalósvlakte (1100 m) in het westen, de Askífouvlakte (ten noorden van Sfakiá, 750 m) en de Nídavlakte (1300 m) ten oosten van het Ídigebergte.
De noordkust van Kreta is heuvelachtig met veel baaien en stranden. De zuidkust heeft een veel grilliger aanzien; de bergen storten zich hier als het ware de zee in. Bevaarbare rivieren kent het eiland niet. De Keritis (ten westen van Chaniá), de Milopótamos (tussen Iráklio en Réthimno) en de Geropótamos (Messarávlakte) zijn de grootste rivieren. In de zomermaanden staan ze vrijwel droog, hetgeen niet alleen te wijten is aan het warme klimaat. Kreta bestaat voor een groot deel uit kalk. Dit poreuze gesteente laat gemakkelijk water door, wat leidt tot zogenaamde karstverschijnselen. Het water lost de kalk op en zo kunnen er grotten, onderaardse rivieren en meren ontstaan

De Samariakloof, 36 km ten zuiden van Chania, is opengesteld van 1 mei tot 16 oktober (in beperktere mate vanaf 10 april en tot 31 oktober). Ook in deze uithoek laat de Europese Unie van zich horen.
In 1980 werd de kloof, die in 1962 al de status van nationaal park had gekregen, door de Europese Commissie uitgeroepen tot vogelreservaat. Daarmee is het recente oorlogsverleden in de Europese euforie gesmoord. In 1944 vluchtte de Griekse koning met zijn gevolg, waaronder de minister-president TsoudJros, voor de Duitsers door de kloof om zich in Ag. RoumJli op een Brits oorlogsschip in te schepen naar Egypte. Maar dat is allemaal geschiedenis; ook de Duitsers behoren inmiddels tot de meest geziene toeristen op Kreta.

De tocht door de kloof is geen zondagmiddagwandeling. Goed schoeisel en een redelijke conditie zijn vereist om er tot de laatste kilometer plezier aan te kunnen beleven. Legio zijn de voorbeelden van gebroken benen, verzwikte enkels en hartaanvallen bij mensen die te lichtvaardig over de tocht dachten. In het voorjaar is het water dat door de kloof stroomt ijskoud en de voeten kunnen dan niet droog worden gehouden. 's Zomers is het er heet, windstil en zonder schaduw; een hoofddeksel is dan een eerste vereiste. De lengte van de wandeltocht is 18 km. Bij een gemiddeld wandeltempo en met regelmatige pauzes duurt de tocht in bergafwaartse richting (van Xiloskalo naar de kust) ongeveer zes uur. Het pad is oneffen, dus stevige schoenen zijn zeer belangrijk. Aan het begin (Omalos, Xiloskalo) kan eten ingekocht worden, onderweg is niets meer te krijgen. Wel is er onderweg goed water te halen uit bronnen en beekjes. Het begin van de afdaling is bureaucratisch gemarkeerd: een houten kassa waar een kaartje gekocht moet worden. Goed bewaren, want aan het eind van de kloof wordt het gecontroleerd; een regeling die enige jaren geleden is ingevoerd, omdat er iemand was verongelukt. Nu kan men zien of er wandelaars zijn achtergebleven.

-