Pátmos is verreweg het mooiste en het bekendste kleine eiland van de Dodekanesos. Voor de één is Pátmos het heilige eiland van de Apocalyps en voor de ander een strandparadijs. Het eiland is ongeveer 12 km lang; de breedte varieert van enkele honderden meters tot 6 km. De kustlijn is 63 km lang met diepe baaien die soms zo ver het eiland binnendringen dat twee smalle landtongen de drie ‘eilanden’ met elkaar verbinden. Het landschap is kaal en heuvelachtig. Het grillige verloop van de kust, de vele baaien met de kleine eilanden en de voortdurend zichtbare aanwezigheid van het grauwe klooster boven het witte Chóra, maakt het verblijf op Pátmos aangenaam. De kleine kustvlakten worden intensief gebruikt voor (kas)tuinbouw, druiventeelt en hooilanden. De hoogste top, de Profitis Ilias, haalt 269 meter. Skála biedt de meeste accommodaties, Chóra de geestelijke cultuur en Gríkos en Paralía Kámbou de strandgenoegens. De eilandbevolking staat nogal onverschillig tegenover het toerisme. Het aandeel van vakantiegangers overtreft dat van de pelgrims naar het heilige eiland — in 1981 werd Pátmos door het Griekse parlement tot heilig eiland verklaard. De jaarlijkse voetwassing op Witte Donderdag vormt meer en meer een toeristische attractie dan een religieuze gebeurtenis.